معنی "سیستم" در بافندگی تخت - و چرا اهمیت دارد

در بافندگی تخت کامپیوتری، اصطلاح "سیستم" به تعداد واحدهای بافندگی مستقل - که هر کدام از مجموعه‌ای از حامل‌های نخ، بادامک و سوزن‌ها تشکیل می‌شود - که در یک کالسکه کار می‌کنند اشاره دارد. الف ماشین تک سیستمی یک عمل بافتنی را در هر تراورس کالسکه انجام می دهد. الف دستگاه دو سیستم دو را کامل می کند. این تفاوت به ظاهر ساده پیامدهای عمیقی برای سرعت تولید، پیچیدگی پارچه و هزینه عملیاتی دارد.

درک این تمایز برای هر سازنده‌ای که تجهیزات بافندگی را ارزیابی می‌کند ضروری است - از استودیوهای کوچک لباس بافتنی گرفته تا کارخانه‌های تولید جوراب و ژاکت. پیکربندی صحیح سیستم به طور مستقیم ظرفیت توان عملیاتی، قابلیت های ساختار پارچه و بازگشت سرمایه را تعیین می کند.

چگونه یک ماشین بافندگی تخت تک سیستم کار می کند

الف دستگاه بافندگی تخت کامپیوتری تک سیستمی یک مجموعه کامل از اجزای بافندگی را در کالسکه خود حمل می کند. همانطور که کالسکه از چپ به راست - و سپس از راست به چپ - در هر پاس یک ردیف بافتنی را اجرا می کند. سیستم کنترل دستگاه دقیقاً هر سوزن را از طریق بادامک‌های فعال الکترونیکی در هر تراورس برنامه‌ریزی می‌کند.

ماشین های تک سیستمی با موارد زیر مشخص می شوند:

• پیچیدگی مکانیکی کمتر - مجموعه‌های بادامک متحرک کمتر در هر کالسکه، کاهش فرکانس نگهداری و موجودی قطعات یدکی.
• کنترل دقیق دوخت - سیستم تک بادامک امکان هماهنگی دقیق‌تری بین کشش تغذیه نخ و عمل سوزن را فراهم می‌کند که برای پارچه‌های ریز سنج یا از نظر فنی نیاز دارد.
• سرمایه گذاری اولیه کمتر - قیمت مدل های تک سیستمی به طور قابل توجهی کمتر از پیکربندی های دو سیستمی معادل است.
• خروجی کندتر - تولید یک دوره در هر پاس به این معنی است که نرخ تولید ذاتاً در مقایسه با ماشین‌های دو سیستم با سرعت‌های حمل یکسان محدود است.

ماشین‌های تک سیستمی انتخاب ارجح برای توسعه نمونه، تولید کوتاه‌مدت، ساختارهای دوخت با پیچیدگی بالا و عملیاتی هستند که کیفیت و تطبیق‌پذیری پارچه بیشتر از نیازهای توان عملیاتی است.

چگونه یک ماشین بافندگی مسطح دو سیستم کار می کند

الف double-system machine mounts two independent knitting systems on a single carriage. Each system has its own yarn carriers and cam assembly. As the carriage makes one full traverse, دو ردیف کامل بافتنی تولید می شود - یک در هر سیستم این به طور موثر خروجی مولد را بدون نیاز به سرعت سفر بالاتر دو برابر می کند.

بسته به قابلیت های نرم افزاری دستگاه و پیچیدگی الگوی برنامه ریزی شده، این دو سیستم می توانند بر روی یک پانل پارچه ای کار کنند یا برای بافتن مقاطع مختلف به طور همزمان برنامه ریزی شوند.

ماشین‌های دو سیستم با موارد زیر مشخص می‌شوند:

• سرعت تولید بالاتر - خروجی تقریباً دو برابر یک ماشین تک سیستمی قابل مقایسه است که سرعت تراورس کالسکه ثابت است.
• ظرفیت حمل نخ بیشتر - دو سیستم تغذیه نخ بیشتری را به طور همزمان در خود جای می‌دهند، که کار رنگی غنی‌تر و ساختارهای چند نخی را در یک پارچه واحد امکان‌پذیر می‌سازد.
• دامنه کاربرد گسترده تر - ماشین‌های دو سیستم برای طرح‌های اینترسیا، ژاکارد و راه راه که نیاز به تغییر مکرر نخ در عرض پارچه دارند، مناسب هستند.
• سرمایه و هزینه نگهداری بالاتر - قطعات مکانیکی اضافی هم قیمت خرید و هم نیازهای خدمات مداوم را افزایش می دهند.

مقایسه عملکرد مستقیم: سیستم تک در مقابل دو

کنترل کامپیوتری: آنچه هر دو سیستم به اشتراک می گذارند

صرف نظر از تعداد سیستم، ماشین‌های بافندگی تخت کامپیوتری مدرن یک معماری کنترل مشترک دارند که مزیت قابلیت آنها را نسبت به پیشینیان دستی یا نیمه خودکار مشخص می‌کند.

انتخاب سوزن الکترونیکی

هر سوزن به صورت جداگانه توسط واحد کنترل دستگاه قابل آدرس دهی است. ماشین های کامپیوتری به جای تکیه بر پروفایل های بادامک مکانیکی برای تعیین عملکرد سوزن در یک بستر کامل، می توانند برنامه ریزی کنند. هر سوزن به طور مستقل در هر ردیف . این کار بافندگی پانل‌های پیچیده، مد روز و شکل‌دار را امکان‌پذیر می‌کند که ماشین‌های تخت مکانیکی نمی‌توانند به طور کارآمد آن را اجرا کنند.

یکپارچه سازی نرم افزار طراحی

ماشین‌های بافندگی تخت رایانه‌ای از طریق نرم‌افزار طراحی اختصاصی برنامه‌ریزی می‌شوند - پلتفرم‌هایی مانند Stoll's M1Plus، Shima Seiki's SDS-ONE APEX، یا سیستم‌های اختصاصی مشابه از تولیدکنندگان چینی. فایل های طراحی مستقیماً به برنامه های ماشینی ترجمه می شوند ، زمان بین مفهوم الگوی جدید و اولین نمونه تولید را به طور چشمگیری کاهش می دهد. برای سازندگانی که تغییرات مکرر سبک را انجام می دهند، این ادغام نرم افزار یک مزیت رقابتی مرکزی است.

الفutomatic Stitch Density Control

سیستم‌های رایانه‌ای تنش نخ و موقعیت بادامک دوخت را به صورت پویا در عرض پارچه تنظیم می‌کنند و تغییرات در خواص دسته‌ای نخ و شرایط محیطی را جبران می‌کنند. این کنترل تراکم خودکار تولید می کند کیفیت پارچه ثابت تر نسبت به ماشین‌های مکانیکی تنظیم‌شده توسط اپراتور، نرخ عیب را در دوره‌های تولید طولانی کاهش می‌دهد.

برنامه های کاربردی معمولی بر اساس پیکربندی سیستم

زمینه تولید - نوع محصول، حجم سفارش و پیچیدگی پارچه - باید انتخاب سیستم را هدایت کند. در اینجا نحوه نگاشت هر پیکربندی به برنامه های کاربردی نهایی رایج آمده است:

برنامه های کاربردی تک سیستمی

• پانل های ژاکت کاملا مد که نیاز به شکل دهی دقیق و ترتیب انتقال سوزن دارند
• لباس بافتنی فنی با ساختارهای دوخت پیچیده (کابل، توری، الگوهای برجسته)
• توسعه نمونه و نمونه اولیه بافندگی
• تولید لباس بافتنی لوکس دسته کوچک
• بافندگی تمام لباس روی پلتفرم های منتخب تک سیستمی

برنامه های دو سیستم

• تولید بدنه پلیور و پنل آستین با حجم بالا
• لباس بافتنی ژاکارد و راه راه چند رنگ برای خرده فروشی در بازار انبوه
• پانل های بافتنی لباس های ورزشی و ورزشی که به سرعت و تطبیق رنگ نیاز دارند
• تولید شال، کلاه و لوازم جانبی در مقیاس تجاری
• عملیات تولید OEM تامین کننده زنجیره های تامین سریع مد

انتخاب پیکربندی مناسب برای کارخانه شما

تصمیم گیری بین سیستم یک و دو در نهایت به سه متغیر کاهش می یابد: حجم سفارش، پیچیدگی پارچه و بودجه سرمایه . یک ارزیابی ساختاریافته باید سوالات زیر را پوشش دهد:

1. مقدار سفارش معمولی شما چقدر است؟ - عملیاتی که سفارش‌های زیادی از محصولات نسبتاً استاندارد را اجرا می‌کند، هزینه ممتاز ماشین‌های دو سیستم را از طریق افزایش بهره‌وری بازیابی می‌کند. تولید کم حجم و تنوع بالا به نفع انعطاف پذیری سیستم تک سیستم و پایه هزینه کمتر است.
2. ساختارهای بخیه هدف شما چقدر پیچیده است؟ - محصولاتی که نیاز به انتقال سوزن گسترده، توالی شکل دهی پیچیده یا دقت دقیق دارند ممکن است در ماشین های تک سیستمی که کنترل بادامک در هر تراورس محکم تر است، بهتر عمل کنند.
3. طرح های شما به چند رنگ نیاز دارند؟ - ماشین‌های دو سیستمی معمولاً تغذیه نخ بیشتری را به طور همزمان حمل می‌کنند، که باعث می‌شود آنها برای کار با رنگ‌های چند رنگ و ژاکارد بدون تاخیر در تغییر حامل نخ، کارآمدتر شوند.
4. زیرساخت تعمیر و نگهداری شما چیست؟ - ماشین های دو سیستم نیاز به تعمیر و نگهداری پیشگیرانه دقیق تری دارند. کارخانجات بدون کارکنان فنی اختصاصی باید قابلیت خدمات را در کل هزینه مالکیت لحاظ کنند.

بسیاری از تولیدکنندگان در مقیاس متوسط، a ناوگان مختلط - ماشین‌های دو سیستمی که مراحل تولید را مدیریت می‌کنند و ماشین‌های تک سیستمی که نمونه‌برداری، توسعه و موارد تخصصی پیچیده را مدیریت می‌کنند. این پیکربندی توان عملیاتی را با انعطاف پذیری متعادل می کند و از مهندسی بیش از حد هر یک از عملکردها جلوگیری می کند.