آشنایی با طراحی سه سیستم

A دستگاه بافندگی تخت سه سیستم کامپیوتری اشاره به دستگاه مجهز به سه سیستم بافندگی مجزا دارد که در امتداد کالسکه تخت سوزنی نصب شده است. هر سیستم مجموعه ای از فیدرها، جعبه های بادامک و راهنماهای نخ مخصوص به خود را دارد که به دستگاه امکان می دهد چندین رشته را در یک کالسکه واحد ببافد. در مقایسه با یک دستگاه تک سیستمی، این پیکربندی سرعت بافندگی بالقوه را در هر گذر سه برابر می‌کند، که مستقیماً به زمان‌های چرخه کوتاه‌تر و خروجی روزانه بالاتر تبدیل می‌شود. کارخانه های تولید ژاکت، ژاکت کش باف پشمی، روسری و لباس بافتنی فنی اغلب سه دستگاه سیستم را انتخاب می کنند، زیرا آنها تعادل عملی بین سرعت و کنترل ایجاد می کنند، بدون پیچیدگی و هزینه اضافی چهار یا شش راه اندازی سیستم.

چگونه پیکربندی سه سیستم خروجی را بهبود می بخشد

مزیت اصلی یک ماشین سه سیستمی در نحوه توزیع بار کار بافندگی در یک حرکت کالسکه است. به جای اینکه کالسکه برای گذراندن یک دوره در یک زمان به عقب و جلو حرکت کند، سه سیستم به دستگاه اجازه می‌دهد تا سه دوره را در هر پاس انجام دهد. این امر باعث کاهش سایش مکانیکی موتور و ریل های کالسکه می شود و در عین حال خروجی ردیف در دقیقه (RPM) را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

برای تولیدکنندگانی که دسته‌های تولید بزرگی را اجرا می‌کنند، این افزایش بازده در شرایط واقعی قابل اندازه‌گیری است. کارخانه ای که روزانه 500 پنل پلیور را روی یک دستگاه تک سیستم تولید می کند، می تواند به طور واقعی به 1200 تا 1500 پنل در روز بر روی یک دستگاه سه سیستمی برسد، با فرض تعداد نخ ها و الگوهای دوخت مشابه. این باعث می شود که طرح سه سیستم به ویژه برای عملیات لباس بافتنی در مقیاس متوسط ​​​​تا بزرگ که نیاز به تعادل بین توان و کیفیت پارچه دارند، جذاب باشد.

کاهش زمان سفر با کالسکه

از آنجا که سه سیستم به طور همزمان در طی یک پاس بافته می شوند، کالسکه نیازی به معکوس کردن جهت مکرر ندارد. این امر تنش مکانیکی مرتبط با شتاب و شتاب ثابت را کاهش می‌دهد و طول عمر تسمه‌های محرک، موتورهای سروو و بسترهای سوزنی را افزایش می‌دهد.

مصرف انرژی کمتر در هر واحد

تولید پارچه بیشتر به ازای هر پاس کالسکه به این معنی است که دستگاه انرژی کمتری را در هر پانل لباس تمام شده مصرف می کند. در طی یک تغییر کامل تولید، این می تواند منجر به کاهش قابل توجه هزینه های برق، به ویژه برای کارخانه هایی شود که چندین ماشین را به صورت شبانه روزی کار می کنند.

اجزای مکانیکی کلیدی که از بافندگی سه سیستم پشتیبانی می کنند

یک ماشین بافندگی تخت سه سیستمی کامپیوتری متکی به چندین جزء اصلی است که با هماهنگی دقیق کار می کنند. درک این قطعات به اپراتورها و خریداران کمک می کند تا کیفیت دستگاه را قبل از خرید ارزیابی کنند.

• فیدرهای نخ مستقل برای هر سیستم، اجازه می دهد تا انواع یا رنگ های مختلف نخ در یک پاس بافته شوند.
• جعبه‌های بادامکی سروو رانده که تشکیل دوخت، چسباندن و انتقال حرکات را به طور مستقل در هر سیستم کنترل می‌کنند.
• کنترل‌کننده‌های کشش نخ الکترونیکی که کشش ثابت را در هر سه فیدر حفظ می‌کنند
• یک صفحه کنترل کامپیوتری برای برنامه ریزی الگوهای دوخت، تراکم و سرعت در هر سیستم
• دستگاه های ژاکارد انتخاب سوزن که امکان الگوبرداری پیچیده را بدون کاهش سرعت تولید فراهم می کند

هماهنگی بین این اجزا همان چیزی است که به دستگاه اجازه می دهد تا ساختارهای پیچیده ای مانند الگوهای کابل، درون تازی و انتقال دنده را بدون کاهش سرعت ببافد. از سوی دیگر، سیستم‌های کالیبره‌شده ضعیف می‌توانند باعث عدم تطابق تنش بین سه فیدر شوند که منجر به عیوب پارچه‌ای مانند بره یا دوره‌های ناهموار می‌شود.

مقایسه تعداد سیستم: یک، دو و سه دستگاه سیستم

انتخاب تعداد مناسب سیستم به حجم تولید، پیچیدگی پارچه و بودجه بستگی دارد. جدول زیر تفاوت های عملی بین پیکربندی های رایج سیستم را نشان می دهد.

در حالی که ماشین‌های چهار و شش سیستمی وجود دارند، به دلیل افزایش پیچیدگی مکانیکی، عموماً به سرمایه‌گذاری سنگین‌تری در تعمیر و نگهداری و تکنسین‌های ماهر نیاز دارند. برای اکثر کارخانه های تولید لباس بافتنی متوسط، یک دستگاه سه سیستم بهترین بازگشت سرمایه را نسبت به سرعت تولید و سادگی عملیات ارائه می دهد.

سازگاری نخ و گیج

سه دستگاه سیستم معمولاً در گیج‌هایی از 3GG برای لباس‌های بافتنی کلفت تا 14GG یا بالاتر برای لباس‌های ظریف‌تر در دسترس هستند. انتخاب گیج صحیح به تعداد نخ هدف و احساس دست پارچه مورد نظر بستگی دارد. گیج‌های درشت‌تر، مانند 3GG تا 7GG، معمولاً برای ژاکت‌های سنگین وزن، پرتابی و لباس‌های بیرونی استفاده می‌شوند، در حالی که گیج‌های ظریف‌تر بین 12 گیگ و 18 گیگ مناسب لباس‌های بافتنی سبک‌وزن مانند ژاکت‌های پشمی و لباس‌های ظریف هستند.

از آنجایی که هر یک از این سه سیستم را می توان به طور مستقل برنامه ریزی کرد، تولیدکنندگان می توانند انواع نخ ها را در یک پانل لباس ترکیب کنند. به عنوان مثال، یک سیستم ممکن است یک نخ پایه را تغذیه کند در حالی که سیستم دیگر یک نخ الاستیک یا لورکس را برای نوارهای تزئینی معرفی می کند، همه در یک دوره تولید.

ملاحظات تعمیر و نگهداری برای عملکرد بلند مدت

از آنجایی که یک ماشین سه سیستم دارای قطعات متحرک بیشتری نسبت به یک واحد سیستم است، تعمیر و نگهداری منظم برای جلوگیری از خرابی ضروری است. اپراتورها باید یک برنامه تعمیر و نگهداری که شامل بررسی های معمول زیر باشد، تنظیم کنند.

• تمیز کردن روزانه تخت های سوزن و مسیرهای بادامک برای از بین بردن پرز و بقایای نخ
• بازرسی هفتگی کشنده های نخ از نظر سایش یا ناهماهنگی در هر سه فیدر
• روغن کاری ماهانه ریل های کالسکه و محفظه موتور سروو
• کالیبراسیون سه ماهه سیستم کنترل الکترونیکی برای اطمینان از ثابت ماندن تراکم دوخت

نادیده گرفتن این مراحل می تواند منجر به کاهش تدریجی عملکرد، از جمله تراکم پارچه ناسازگار و افزایش شکستگی سوزن شود. یک ماشین سه سیستمی که به خوبی نگهداری می شود می تواند برای بیش از یک دهه به طور قابل اعتماد کار کند و تعمیر و نگهداری پیشگیرانه را به خودی خود سرمایه گذاری ارزشمندی می کند.

انتخاب ماشین مناسب برای خط تولید شما

قبل از خرید یک دستگاه بافندگی تخت سه سیستم کامپیوتری، خریداران باید اهداف تولید خود را به دقت ارزیابی کنند. عوامل کلیدی عبارتند از متوسط ​​حجم سفارش، پیچیدگی الگوهای دوخت مورد نیاز، فضای موجود در کارخانه، و سطح مهارت فنی کارکنان عملیاتی. کارخانه هایی که عمدتاً لباس بافتنی ساده یا آجدار را در مقیاس تولید می کنند از مزایای سرعت تنظیم سه سیستم بیشترین بهره را خواهند برد، در حالی که آنهایی که بر طرح های پیچیده ژاکارد تمرکز دارند ممکن است هنوز ماشین های تک یا دو سیستم را برای کنترل بیشتر الگو ترجیح دهند.

در نهایت، یک ماشین سه سیستم نشان دهنده یک حد وسط عملی برای تولیدکنندگانی است که به دنبال افزایش مقیاس تولید بدون پیچیدگی بیش از حد سرمایه گذاری ماشین آلات خود هستند. هنگامی که با تعمیر و نگهداری مناسب و برنامه نویسی ماهر همراه شود، تعادل قابل اعتمادی از سرعت، تطبیق پذیری و کیفیت پارچه مناسب برای طیف وسیعی از کاربردهای لباس بافتنی ارائه می دهد.